Esperimentazio pixka bat egin behar dut nire alaba eta lagunen ohitura informatikoekin.

Adibidez kuriosoa da, kalean daude kuadrillarekin, etxerako ordua da eta segituan ordenagailua piztu eta messengerrera konaktatzen dira, gainera ia gela osoa!!!

Zertarako galdetuta, erantzuna “tontakerietan ibilteko”. Baina etxerako lanen edo beraien arteko ikasketetako zalantzak argitzeko telefonoa erabiltzen dute!!

Aupa, Josu! Bai, garbi dago gure ikasleek bitan bereizten dutela euren produkzioa: lagun artekoa (fotologak eta horrelakoak) eta gauza “serioagoak” (blogak diario bezala hartuta, klaserako…). Guri ere ikastolan oso zaila egiten zaigu gure ikasle blogariek gaia edo ikasturtea amaitu ondoren, euren blogekin jarraiaraztea. Eta bitartean, egunero argitaratzen dituzte euren bizitzaren azken gorabeherak fotologetan eta. Azken hauek garbi dago alfabetizazio digitalaren bidean lagungarri izan daitezkeela baina ez hizkuntzaren trataeran. Beraz, nola uztartu biak? Nik oraindik ez daukat horrentzako erantzunik baina garrantzitsua iruditzen zait ikasleek ahalik eta tresna eta aukera gehien ezagutzea, gero bakoitzak ikus dezala zeri atera diezaiokeen etekin handiena…

Second Life horren inguruan, egia esan, ez daukat ideia handirik (ez nau orain arte batere erakarri) baina nik Bartzelonatik ekarri nuen ideia ez da Second Life-era mugatzen. Adibide hori estrapolatuz, irakasleok erne egon behar dugu ateratzen diren berrikuntzekin (mp3, mp4, mySpace, messenger edo horrelakoak), jakin gure ikasleek zertan pasatzen duten denbora eta saiatu horiek gurera ekartzen alfabetizazio digitala zein helburu pedagogikoak lortzeko. Atzo messengerra zen, gaur Second Life eta bihar beste zerbait izan daiteke; edozer dela ere, belarriak eta begiak adi izan eta, batez ere, jarrera irekia erakutsi aldaketen aurrean baliabide horiei etekina ateratzen saiatuz. Edo horrelako zerbait, ez zaizu iruditzen?

Ez arduratu, euskaljakintzako lana izugarria da eta saria merezitakoa da, noski baietz!!!

Hizkuntzaren arazoa dela eta zure kezkak agertzen dituzu, baina pentsatu horrek balio erantsia ematen diola bai zuen lanari eta baita sariari berari ere.

Bestalde Bartzelonatik ideia berriekin etorri zara eta hoiei aipamen txikitxo bi. Nik 14 urteko alaba daukat eta noizbait komnetatu diot ea animatzen den blog bat idazten. Horrela zuk komentatzen dituzun arlo bi jorratu nahian: alfabetizazio digitala eta idazteko era.

Ba berak ez du nahi izan, “transparantziaren arazoa” agertu zait etxean bertan, “nik ez dut ezer kontatzeko”, “bai zera, nire gauzak ipiniko dodaz interneten denak ikusteko moduan, ja”, …

Dena den badakit bere gelako Messengerretik aparte Live-eko blogak hasi direla erabiltzen “tontakeriak” kontatzeko agian pausu bat da.

Gero Second Life aipatzen duzu nik uste dut probatu duten gazteei ez zaiela batere gustatzen, ez dute helbururik. Play Stationa gehiago gustatzen zaie. Agia helburu zehatzak finkatuta….

Esandakoa Zorionak eta segi horrela!!!

“Oso interesgarria ez izateko” oso ondo dago kronika hau. Eskerrik asko hartu duzun lanagatik.

Hurrengo batean tarea potoloagoa jarriko dizut