IKTeroak

Duela aste batzuk izan genuen dinamizatzaile bileran OpenOffice.org/Microsoft Office ofimatikako paketeen inguruko aurkezpen interesgarri bat izan genuen SolidRockIt enpresako Iñigo Quintanaren eskutik. Software pribatibotik askerako migrazioan aintzat hartu beharreko atal ezberdinen azterketa egiten aritu ginen eta bertatik ondorio interesgarriak atera nituen. Lehenengoa, eta garrantzitsuena agian, OpenOffice.orgen inguruan ezer gutxi ezagutzen nuela izan zen eta, ondorioz, fundamentuzko iritzi bat izateko orain baino sakonago ezagutu behar nuela garbi ikusi nuen. Esan eta egin. Alde batetik, jario berriak gehitu ditut nire agregatzailera eta bestetik, aplikazioa nire eramangarrian instalatu dut.

Aste batzuk aplikazioa erabiltzen pasa ondoren, lehen inpresioa, OpenOffice.orgek aurretik nituen espektatibak bete dituela izan da, alegia, primerako aplikazio baten aurrean nagoela konturatu naiz. Gainera, aplikazio bizia dela ere egiaztatu dut, izan ere, asko dira bere inguruan sortzen ari diren zerbitzu eta gehigarri berriak. Jarraian hauetako biren inguruan hitz egingo dizuet.

• ooo2gd luzapena: OpenOffice.orgerako luzapen honen bitartez Google Docsera/etik dokumentuak esportatu/inportatzeko aukera daukagu. Aukera interesgarria dudarik gabe, izan ere, gure dokumentuak OpenOffice.orgen edizio tresna aurreratuarekin ekoiztu dezakegu jarraian gure Google Docseko kontura igo eta beste erabiltzaileekin partekatu ahal izateko. Alderantzizko prozesua burutzea ere posiblea da luzapen honekin. Ooo2gd-ren instalazioa oso sinplea da; nahikoa da luzapenaren 0.6 bertsioa hemendik jaistea eta jarraian Tools/Extension Manager menura jotzea. Bertatik gehitu ahal izango dugu gdocs-0.6.oxt fitxategia inongo arazorik gabe. Beno, egia esan lehenengo ahaleginean kale egin dut, izan ere, instalatu berri dudan Ubuntu 7.10 bertsioan, Java Runtime Environment delakoa instalatu gabe nuen eta sistemak errorea bueltatu dit. Synaptic pakete kudeatzailea erabiliz burutu dut JRE 1.6ren instalazioa eta ondoren, OpenOffice.orgera bueltatu eta Tools/Options/Java lekuan JRE 1.6_03 gaitu dut. Hemendik aurrerako guztia primeran joan da. Oinarrizko menuan Google Docs izeneko aukera berri bat ikus daiteke. Googleeko kontuan dugun erabiltzaile izena eta pasahitza sartu ondoren (nik Google Appserako dudana txertatu dut eta arazorik gabe onartu dit) dokumnetuak di-da batean igo eta jaisten dira.

• Ulteo: oraindik probatzeko aukerarik izan ez dudan arren (betatesterrentzat soilik dago irekita oraindik) zerbitzu honi EyeOSen antza hartzen diot nik. Ulteok halako idazmahai birtual bat eskaintzen du, edozein ordenagailutik konekta gaitezkeelarik nabigatzaile soil baten laguntzarekin. Behin idazmahaian aplikazio ezberdinak probatzeko aukera izango dugu. Hauetako bat OpenOffice.org izango da. Honaino ezer berririk ez. Ulteoren ekarpen nagusiena hauxe da: Google Docsen antzera, OpenOffice.org modu kolaboratiboan erabiltzeko aukera eskaintzea. Hau da, Ulteoren zerbitzarietan instalatutako OpenOffice.orgen lanean ari den erabiltzaile batek nahi dituen erabiltzaile guztiak gonbidatu ahal izango ditu dokumentu baten gainean aldiberean eta modu kolaboratiboan lan egiteko. Dokumentu bat amaituta dagoenean Print aukeran klikatuz, egindakoa pdf fitxategi batean jaitsi ahal izango dugu.
  
  

  Tira, egia da antzeko zerbitzua eskaintzen dutela aurrean aipatutako Google Docs edota Zoho Suite berak ere baina Ulteok badu ezberdintasun interesgarri bat: aurrekoak baino edizio tresna potenteagoak aurkezten ditu, izan ere, OpenOffice.org bera erabiltzen du editore bezala. Horrela, edizio maila konplexuagoak burutu ditzakegu azken hau erabiliz. Nik dagoeneko zerbitzuan izena eman dut; ea zorte piska batekin aplikazioa erabiltzeko gonbidapena jaso eta probatzeko aukera dudan. Kontatuko dizuet.

Dagoeneko eskura daukagu Wordpress aplikazioaren azken bertsioa. Asko dira 2.7 bertsioak dakartzan berrikuntzak, hauetako asko benetan oso oso interesgarriak. Asko dira aldaketa hauen guztien inguruan sarean zehar esan direnak eta irakurri ditudanak eta oraindik ez dut bat ere irakurri hauetakoren bat kritikatzen duenik. Wordpress erabiltzaileak baldin bazarete, eguneratu azken bertsio honetara, ez zarete damutuko.

Librezalekoak, beste behin, euskarazko itzulpenaz arduratu dira. Dagoeneko eskura daukagu azken bertsio honen euskarazko itzulpen osoa. Eskerrik asko egindako lanarengatik!

Gaur bertan, Genbetan, Back In Time izeneko aplikazioaren berri izan dut. Mezuan diotenez, aplikazio horrek ez du Mac-en Time Machine-k duen interfaze ikaragarria, baina funtsean harrek egiten duenaren berdina egiten du.

Bada, hori ikusita, nire segurtasun kopiak egiten hasi beharko nukeela pentsatu dut. Di-da batean, hemendik deb paketea jaitsi, klik bikoitza egin eta segundo gutxitan instalatuta nuen.

Programa abiarazteko “Aplikazioak - Sistemaren tresnak” hautatu eta bertan topatu dut. Aplikazioa abiarazten dugun lehen aldian, oinarrizko konfigurazioa egiteko eskatzen digu. Lehenik eta behin, zein karpetan gorde nahi ditugun gure segurtasun kopiak jarriko dugu (pantailaren goialdean). Segidan, zein direktorio edo karpeten kopiak egin nahi ditugun zehaztuko dugu (pantailaren ezkerraldean) eta zein baztertu nahi ditugun (pantailaren eskuinaldean). Jarraian, eta pantailaren erdialdean, finkatu nahi dugun maiztasuna adieraziko dugu. Azkenik, pantailaren behealdean, kopiak ezabatzeko zenbat denbora igaroko duen edota zenbat espazio libre izango dugun gure diskoan. Aitaren batean konfigurazioa amaituta dago.

Hori egin eta gero, azpiko irudian ikusten dugun pantaila azalduko zaigu. Ezkerraldean egindako segurtasun kopien zerrenda kronologikoki antolatuta azalduko zaigu. Erdialdean, ordenagailuak dituen lekuak eta segurtasun kopiak gordetzen dituenak. Eskuinaldean, leku horietan dauden fitxategiak. Agian, lehen segurtasun kopia egitea komenigarria da. Nik halaxe egin dut, behintzat.

Ikusten duzuen bezala, estetikoki zerikusirik ez du izango Mac-en Time Machine dotorearekin, baina oso erraza, intuitiboa eta praktikoa da.

Informazioaren digitalizazioa XX. mende amaieran izandako ekarpen teknologiko garrantzitsuenetako bat izan dela ukaezina da. Analogikotik digitalerako salto horretan dena onura izan ez bada (bideo eta musikazale aditu askok nahiko kritiko agertzen dira digitalizazioak dakarren kalitate galeraren ondorioz), euskarri digitalean dagoen informazioa elkarbanatzea hain gauza erraza izanik, hau munduko mutur guztietara internet bidez zabaltzeko aukera izatea gizarte modernoan gertatu den aurrerapauso handienetako bat dela esango nuke. Informazioa lortu, kopiatu eta zabaltzea gauza erraza bihurtu da digitalizazioari esker.

Ez naiz sartuko lege kontuetan, ez dut hitz egingo SGAE eta antzekoen inguruan. Alde batera utziko dut, baita ere, ordaindu beharreko softwarea kopiatzearen alderdi etikoak. Gure ikasleekin jorratu beharreko gaiak direla garbi daukat; sexu eta drogaz hitz egiten dugun bezala, euskarri digitalean datorren informazioaren inguruan gure ikasleak hezi behar ditugula garbi daukat. Gaurkoan gaia beste bat da. Gaurkoan euskarri digitalean gordetzen den testua kopiatzeaz hitz egin nahi dut, alegia interneten topa dezakegun edozein testu “fusilatu” eta gurea izango balitz bezala aurkeztearen inguruan. Izan ere, gure ikasleek internet erabiltzen dutenetik informazio iturri nagusi bezala, oso erraza bihurtu da besteen idatziak “kopipasteatzea”, Ziur aski gure irakurleetako asko aurkitu dira internetetik zuzenean kopiatutako testu baten aurrean, euren ikasleen etxerako lanak zuzentzerakoan. Egoera hau aspaldiko kontua bada ere (ikasleek euren etxerako lanak paperean entregatu behar zuteneko garaietatik gertatzen da), ikasleak sarera bidali ditugunetik euren lanak ekoiztea (blog, wiki edota bestelako euskarrietan) tranpa egitea oraindik errazagoa bihurtu da.

Horrelako iruzurrak saihesteko lehentasuna emango nioke iksupegi hezitzaileari. Alegia, aurrean aipatutako adibideetan bezala, hemen ere horrelako jokabideen alderdi etikoetaz hitz egin nuke eurekin, zilegia ote den edo ez horrela jokatzea sarean besteen ekarpenekin, edukien lizentzien inguruan hitz egingo nuke, iturriak aipatu eta abar. Dena den, denok dakigu beti izango dugula ikasleen artean “espabilaturen” bat guzti horren gainetik ziria sartzen ahaleginduko dena. Zer egin horrelakoetan? Ba al daukagu irakasleok, gure ikasleek edukiak plagiatu dituzten egiaztatzeko biderik?

Bada bai, zorionez gure ikasleek sarean aurkitu dituzten edukiak plagiatu dituzten jakiteko aukera dezente dauzkagu. Hauetako batzuk (Compilatio.net eta Turnitin, adibidez), ordaindu beharreko aplikazioak badira ere, badaude dohaineko aukerak ere gure ikasleek tranpa egin ote duten antzemateko. Hona hemen hiru aukera:

• Copyscape: aspalditik erabiltzen dugu gure ikastolan. Dohaineko bertsioaren erabilera oso sinplea da. Nahikoa da gure ikasleak sarean ipini duen lanaren URL-a txertatzea bilaketa koadroan eta “Search” sakatzea. Segundo batzuen ondoren, gure ikasleak bere lana osorik edota zati bat bakarrik kopiatu badu, Copyscapek eduki horien jatorrizko guneen zerrenda eskainiko digu. Gune horietako batean klik eginez, jatorrizko gunea bistaratu ahal izango dugu, bertan kolore ezberdinez azpimarratuta agertuko direlarik kopiatutako zatiak. Tresna bikaina da baina bere oinarrizko bertsioan muga batzuk ditu: asko jota hamar dira, bilaketaren ondoren bueltatzen dituen erreferentziak. Gainera, eguneko tresna erabil zitekeen aldi kopurua mugatua zen; dena den, gaur bertan probatzen aritu naiz eta ez dut inondik inora aurkitu lehen zegoen murrizketa hori. Zerbitzu zabalagoa behar izanez gero, ordaindu beharreko Premium zerbitzua eskaintzen dute. Azkenik, aukera dago, baita ere, Copysentry izeneko zerbitzua alokatzeko. Honen bitartez sarea etengabe arakatzen da plagioen bila.
• CopyrightSpot: aurrekoaren antzekoa baina aukera gutxiagorekin. Emaitza gutxiago bueltatzen ditu eta kopiatutako testu zatiak ez ditu bereizten. Dena de, egin daitekeen emaitza kopurua ez dago mugatuta.
• Antiplagio Educared: ekipoan instalatu beharreko aplikazioa. Tamalez Windows-pean erabil daiteke bakarrik. Plagiatutako edukiak bilatzeko aukera ugari ematen ditu: ekipoan ditugun bi dokumentu alderatzeko gai da, interneteko edukiak arakatzen ditu plagioen bila eta hori gutxi balitz, aurkitutako plagioen datu-basea bat osatzeko aukera ematen du. Aplikazioa dohainekoa da eta hemendik jaitsi daiteke.

Lehen esan dudan bezala guk Copyscape erabiltzen dugu aspalditik. Ordutik hona, ikasle batzuk besteen edukiak plagiatu dutela antzeman dugu. Duela urte batzuk, Maitek bere ikasle batek egindako lan bat, Zientzia.net-etik zuzenean kopiatuta zegoela antzeman zuen. Nik neuk, iaz izan nuen ikasle batek aktoreen biografiak idazteko zuen gaitasun harrigarria ikusi ondoren, hauetako gehienak sarean zehar kopiatutakoak zirela egiaztatu nuen. Gehienak borratu bazituen ere, oraindik plagioaren arrastoa ikus daiteke Marylin Monroe-ren inguruan “idatzi(?)” zuen artikuluan.

Behin baino gehiagotan topatuko zarete komikiak ekoizteko atakan. Bada, Interneten baliabide ugari dago ikasleak komikiak ekoizten jartzeko. Jarraian, zerrendatxo bat jarri dizuet zuen beharretara hobekien egokitzen dena hauta dezazuen.

• Goanimate uztailean honi buruz hitz egin genuen.
• Dvolver Marrazki bizidunak ekoizi urrats sinpleak emanda (mezu honetan txertatuta doana honekin egin dugu)
• Make Beliefs Comix Komiki tira sinpleak
• Bitstrips Komikiak
• Toondoo Komiki tirak flash formatuan enbotatzeko
• PikiStrips Komikiak sortu eta irudia sortu nonahi jartzeko
• Commix Komiki tirak ekoizi artista ezberdinen marrazkiak erabiliz. Beheko tira honekin egin dugu.

Eta zuk ideiak badituzu eta sormena erabiliz proiektu bat aurrera eraman nahi baduzu, adibide bat “Proyecto autodidacta” izeneko gunean topatuko duzu. Bisitatu eta ikusiko duzu komikietan oinarritutako proiektu bat informatika jorratzeko.

Aurreko egunean, Indiako egitasmoaren berri eman genizuen, bada gaur Portugalera goaz beste eramangarri baten berri emateko: Magallanes izenekoa.

Diotenez, produktuaren kostua 180 €koa izango da, baina Portugaleko ikasleen artean dohain edo, gehienez ere, 50 €ko prezioan banatuko ditu bertako Gobernuak. Horrekin, ikasle guztiek Teknologia Berrietara iristeko duten eskumena bermatu nahi dute, nahiz eta zalantza handiak dituzten irakasleen gaitasunen inguruan.

Kolpe eta zipriztinak jasateko egin nahi den eramangarri sendo honek 7 hazbeteko pantaila izango du, 256 MBeko RAM memoria eta 1 edo 2 GBeko memoria disko gogorraren ordez. Dirudienez, Windows XPrekin joango da, kamera digitala eta banda zabaleko Interneterako sarbidea izango du. Prozesadorea Intel etxekoa izango da, izan ere, eramangarri hau Portugaleko Gobernuak eta Intel etxeak sinatutako akordio baten emaitza baita.

Ikusten dugunez, 2007an Intelek “Classmate PC” izeneko proiektuaren berri eman zuenetik Libia, Argentina, Indonesia, India, Vietnam eta Portugalekin akordioak sinatu ditu eta Brasil, Txile, Txina, India, Nigeria, Filipinak eta Turkia bezalako lurraldeekin, besteak beste, sinatzekotan da, baina Europako beste lurraldeekin ere akordioetara iristeko asmoa azaldu omen dute. AMDk bultzaturiko Negroponteren One Laptop Per Child proiektuarentzat beste oztopo bat.

Iturria: Finanzas.com

Dagoeneko oporretan dira gure ikasleak. Helduek oraindik azterketaren bat edo beste egiteke badute ere, gaztetxoek eman diete hasera euren oporrei. Eta horrelakoetan gertatzen ohi den moduan, gurasoek beti eskatzen digute euren seme-alabek udaran egin dezaketenaren inguruko aholkua. Nire aholkua hauxe izango litzateke: erakutsi zuen seme-alabei mekanografia. Adin guztietarako gomendagarria bada ere, geroz eta azkarrago hasi geroz eta hobe. Ez dira urte asko igaroko gure seme-alaben lanerako tresna nagusia ordenagailua bihurtu arte. Ordu asko pasako dituzte ekipoen aurrean. Mekanografiatzen txukun dakienak etekin handiagoa aterako dio ordu horiei ez dakienak baino.

Hementxe uzten dizkizuet mekanografiatzen ikasteko baliabide desberdinak:

WEB aplikazioak:

• TypingWeb: hau probatu dut. Ingelesez dago baina oso ondo dabil
• El Tinglado Mecanografia: txikitxoentzat eskola jarduerak prestatzen dituzten gune batean ekoiztutakoa.
• Keybr
• Custom Typing
• Touch typing
• Dance Matt Typing: BBC-ren aplikazioa. Txikitxoenentzako egokia
• ARTypist: laister euskaraz! (Eskerrik asko, Jose Luis!)

Ekipoan instalatzeko:

• TuxType: sistema eragile guztietarako
• RapidTyping: Windows bakarrik
• Typefaster Typing Tutor: Windowserako
• KTouch: KDErako aplikazioa
• TypeSpeed: beste erabiltzaile batzuekin lehiatuz mekanografiatzen ikasteko
• Addictive Typing Lessons: Firefox-en instalatzen den gehigarri bitxia